..ก็เรารู้แล้วหนิ ทุกคนก็รู้แล้ว ทุกสิ่งไม่มีสาระแก่นสารอะไรเลย สิ่งที่มากระทบตาหูจมูกลิ้นกายใจหมู่นี้ ล้วนแต่เป็นของไม่มีสาระแก่นสารอะไรทั้งนั้นเลย แต่ว่าเมื่อทำจิตให้ตั้งมั่นไม่ได้ มันน่ะ หวั่นไหวไปตามมัน เพราะมันเคยหลงใหลมันเคย หวั่นไหวมาแล้วนับชาติไม่ถ้วน
ดังนั้นเราจึงต้องมาฝึกใจนี้ให้มันตั้งมั่นลงไป ก็เพื่อไม่ให้มันหวั่นไหวไปตาม สิ่งที่มันเคยสัมผัสถูกต้องมาแต่ก่อนนั้น ที่มันเคยหวั่นไหวมาแต่ก่อนนั้น เรามาฝึกไม่ให้มันหวั่นไหว นี่ต้องให้เข้าใจ ความหมายของการฝึกฝนอบรมตนอย่างนี้ ถ้าไม่เข้าใจความหมายแล้ว มันก็ไม่พอใจที่จะทำ ที่จะฝึก..
บางส่วนจากพระธรรมเทศนา หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ - คนเขลาข้องอยู่ ผู้รู้หาข้องไม่ 17 ม.ค. 32
https://youtu.be/AUEpnkXNR5E?t=38s
(0:38 - 1:45)
28.8.17
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment