ถ้าไปเห็นสัตว์ เห็นบุคคล เห็นตัวเห็นตน อันนั้น อันนี้ อยู่ ก็เรียกว่าจิตส่งนอก คือกิเลสนะภิกษุ

..เอาไปเอามาก็ไปติด นั่งลงไปไปเห็นอันนั้นไปเห็นอันนี้ ถามกัน ทันเห็นหยังแล้วไป๊ พะนะว่า มันจะไปเห็นอะไร ภาวนา

จิตเป็นอสรีระ จิตเจ้าของ ไม่มีตัวตน ว่าง ไม่มีสรีระ สรีระ ไม่มีตัว ไม่มีตน ไม่มีร่างกาย มันจะไปเห็นจิตเจ้าของ ถ้าจิตสงบเยือกเย็นเป็นสมาธินั่นน่ะ

มันจะเย็นลง เย็นลง เย็นลง คำบริกรรม คำภาวนาหายไปเองดอก ลมหายกายไม่มี มีแต่ความรู้ๆๆ ว่าง เป็นธรรมชาติ นั่นน่ะ นั่นน่ะ เห็นว่าง เห็นความรู้ เห็นความว่าง นั่นแหละ

ถ้าไปเห็นสัตว์ เห็นบุคคล เห็นตัวเห็นตน อันนั้น อันนี้ อยู่ ก็เรียกว่าจิตส่งนอก คือกิเลสนะภิกษุ น่ะ
นั่นแหละจิตแท้ใจเดิมของเราเรียกว่า วิสังขาร

วิ แปลว่าไม่ สังขารแปลว่าปรุงแต่ง ไม่มีสังขารไปปรุงแต่งจิตได้ จิตแท้จิตเดิมของเรา ว่างเป็นพุทโธอยู่ ว่าง เป็นวิสังขารอยู่ เราจะเห็นนี่แหละโลกมิติใหม่อีก

เรียกว่ารูปโลก หรือเรียกว่าพรหมโลกนั่นน่ะ มันว่างเป็นมิติหนึ่งอยู่ เป็นรูปจิต มีแต่จิตอย่างเดียว รูปาวจรจิต จิตท่องเที่ยวอยู่ในรูป ฌาน รูปสมาธิ มันไม่มีตัว ไม่มีตน ไม่เห็นอะไรนะ อย่าไปเข้าใจว่า มันจะไปเห็นอันนั้น อันนี้

ฐีติ แปลว่าตั้งอยู่นั่นน่ะ ตั้งตรงอยู่ จิตตั้งมั่น นั่นแหละเรียกว่าฐีติจิต ตั้งตรงอยู่ ฐีติจิต คือจิตเดิมแท้ของเรา มันจะมีรู้ๆๆ เป็นสภาพรู้ๆๆ อยู่เท่านั้น ไม่ใช่จะไปเห็นอันนั้นอันนี้ ให้พากันเข้าใจการภาวนานั่นน่ะ
พวกมาร มันมีอยู่ทั้งหมด 5 อย่าง มันจะมากั้นจิต กั้นกลางจิต ไม่ให้จิตลงไปเห็น เป็นพุทโธ เป็นธัมโมให้..

https://www.youtube.com/watch?v=1gA7in7HzKY

บางส่วนจาก พวงดอกไม้แห่งมาร ( 7:02 - 10:39 )
พระธรรมเทศนา หลวงตาศิริ อินฺทสิริ วัดถ้ำผาแดง ผานิมิต