พาลภายในก็อยู่ในหัวใจของเราแต่ละราย ๆ นี้ มันคิดขึ้นมาในวันหนึ่ง ๆ เวลาหนึ่ง ๆ มันคิดเรื่องอะไร คิดแต่เรื่องพาลทั้งนั้น เรื่องทำลายเจ้าของ เรื่องทำลายศาสนธรรม ที่เจ้าของกำลังอุตส่าห์พยายามบำเพ็ญ

..พาลภายในก็อยู่ในหัวใจของเราแต่ละราย ๆ นี้ มันคิดขึ้นมาในวันหนึ่ง ๆ เวลาหนึ่ง ๆ มันคิดเรื่องอะไร คิดแต่เรื่องพาลทั้งนั้น เรื่องทำลายเจ้าของ เรื่องทำลายศาสนธรรม ที่เจ้าของกำลังอุตส่าห์พยายามบำเพ็ญ

และในความรู้สึกของเจ้าของที่ว่ากำลังบำเพ็ญอยู่นั่นแล ก็ถูกมารทำลายอยู่ตลอดเวลา นี่ พาลา ความเขลา..ท่านว่า

แต่กิเลสจริง ๆ ไม่ได้เขลานะ มันทำให้เราเขลาต่างหาก ถ้ากิเลสเป็นตัวพาลตัวเขลาแล้วจะได้ครองโลกอย่างไรเล่า..

..ธรรมสอนให้คนฉลาดไม่ได้สอนให้คนโง่ ต้องสอนให้เจ้าของฉลาดนี่ละสำคัญ ใครจะโง่จะฉลาดขนาดไหนก็ยังไม่ได้เป็นสมบัติอันแท้จริงของเรา

ต่อเมื่อความโง่หรือความฉลาดมีอยู่กับเรานั่น เราจึงจะได้รับผลทั้งดีทั้งชั่วตามความโง่ความฉลาดนั้น เฉพาะอย่างยิ่งความฉลาดผลิตขึ้นมาซิ

ความฉลาดนี้แหละจะแก้ความโง่ของตัวเอง เพราะความถูกกล่อมของกิเลสได้ นี่ท่านว่าอย่าคบคนพาล..

http://www.luangta.com/thamma/thamma_talk_text.php?ID=967&CatID=3

บางส่วนจาก พาล-บัณฑิต-การปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม
พระธรรมเทศนา หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน
๖ เมษายน ๒๕๒๖