..จับมาใหม่ๆ ผูกใหม่ๆโอ้ย ดิ้นแรง ดีไม่ดีมันจะชนเรานู้นล่ะ จิตของเราก็เหมือนกันผูกใหม่ๆ จับใหม่ๆ เมื่อจับได้แล้ว ก็เอามาผูกให้อยู่ ผูกใส่หลัก หลักให้แน่น ฝังลงให้แน่น หลักมันน่ะ ..จิตเราก็เหมือนกัน เมื่อจับได้แล้ว ก็เอามาฝึก ฝึกแล้วก็ใช้ จิตของเราทำงาน ใช้มันฆ่ากิเลสนู้นแหล่วทีนี้

..เอาสติมาระลึกรู้ลมหายใจเข้าออก เอาสติมาตั้งไว้ที่จะงอยปาก ชานดัง ปลายจมูก หนิเพิ่นเอิ้น รู้ลมออกก็รู้ ต้องรู้ออกชัดๆ เข้าชัดๆนะ ให้มันชัดๆ สติ จิตเราจึงไม่ไปไหน เมื่อเราสามารถคุม เอาสติคุมจิตมาให้รู้อยู่กับลมหายใจได้ มันก็เป็นอันว่าเรา สำเร็จสมถะ เท่านั้นได้สมถะ

สติของเราก็เปรียบเสมือนเชือกนั่นแหละ จิตของเราก็เปรียบเสมือนวัวเสมือนควายนั่นล่ะ อยู่ในฝูง ลมหายใจก็เปรียบเสมือนหลัก เอาสติหนิไปผูก เอาสัตว์ เอาวัวเอาควายนั่นล่ะ มาผูกไว้ที่หลัก

จับใหม่ๆมันดิ้นแฮง ใครเคย คนเฒ่าคนแก่เคยเห็น ผูกใหม่ๆโอ้ยดิ้นแรง ดิ้นรอดล้มรอดตาย เคยเป็นอิสระเสรีภาพแล้วคนไปคล่องไปจับเอามา ลิงค่างก็เหมือนกันนั่นแหละ วัวควายก็เหมือนกันแหละ จับมาใหม่ๆ ผูกใหม่ๆโอ้ย ดิ้นแรง ดีไม่ดีมันจะชนเรานู้นล่ะ

จิตของเราก็เหมือนกันผูกใหม่ๆ จับใหม่ๆ เมื่อจับได้แล้ว ก็เอามาผูกให้อยู่ ผูกใส่หลัก หลักให้แน่น ฝังลงให้แน่น หลักมันน่ะ หลักบ่โคนบ่ล้ม เชือกบ่ขาด มันก็นอนเฝ้าหลักตาเหลือกแมบๆอยู่ฮั่นน่ะ

จับได้แล้วก็เอามาฝึก ฝึกแล้วก็เอาไปใช้งาน จิตเราก็เหมือนกัน เมื่อจับได้แล้ว ก็เอามาฝึก ฝึกแล้วก็ใช้ จิตของเราทำงาน ใช้มันฆ่ากิเลสนู้นแหล่วทีนี้ ใช้ฆ่ากิเลส ใช้งาน เอามาใช้งาน

เมื่อฝึกได้แล้ว ฝึกให้มันเข้าสมาธิ ออกจากสมาธิ ฝึกให้มันเข้านานๆ ออก เข้าอยู่ใน ยังงัยก็ได้ ฝึกไปฝึกมา ชำนาญคล่องแคล่วว่องไวก็เอาจิต ออกจากสมาธิ

แล้วก็ เอาจิตไปใช้งาน งานฆ่ากิเลส กิเลส เอาไปฆ่ากิเลส เอาเป็นอาวุธ เอาเป็นปัญญา เอาเป็นอาวุธไปฆ่ากิเลส กิเลสมีมากมายหลายอย่าง ย่นย่อลงมาท่านเรียกว่าสังโยชน์นั่นล่ะ กิเลส บ่อยู่ไกล

กิเลส ก็คือสังโยชน์นั่นล่ะ สังโยชน์คือกิเลส ดึงรัดมัดสัตว์ ให้ติดในภพในชาติไม่มีที่สิ้นสุด นั่นแหละกิเลส สังโยชน์นั่นแหละคือกิเลส..

บางส่วนจาก ๐๑. มรรค๔ ผล๔ นิพพาน๑ - พระธรรมเทศนาหลวงตาศิริ อินฺทสิริ
https://youtu.be/mdbTn2UU-_s?t=31s
(0:31 - 3:49)