..แก้ที่ตัวเราซิ คนอื่นก็ให้เขาแก้ของเขาเอง เมืองใครเมืองมัน
บ้านใครใครอยู่ อู่ใคร ใครนอน ไม่ก้าวก่ายกันหร็อก หน้าเศร้า ๆ
เพราะมันไม่อยู่กับที่ไม่อยู่กับหนัง กับจิตซี่ มันไปอยู่กับอารมณ์
ประเดี๋ยวก็ร้องให้ เดี๋ยวก็หัวเราะมันแน่นอนเมื่อไรน่ะโลกน่ะ
ชอบใจก็หัวเราะ ไม่ชอบใจก็ ร้องให้ อวิชชามันบัง ผม ขน เล็บ ฟัน
หนังมันบังไว้ซะ
ผู้ใดขยัน ผู้นั้นแหละ เป็นลูกพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ผู้ใดขี้เกียจเป็นลูกของกิเลส ผู้ทีเขาไม่รู้ไม่ถึงไปตามอย่างเขาทำไม..
http://www.dharma-gateway.com/monk/preach/lp_budda/lp-budda-05.htm
บางส่วนจาก เทศนาภาษาใจ ๓
หลวงปู่บุดดา ถาวโร
วัดกลางชูศรีเจริญสุข อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี
0 comments:
Post a Comment