..ไอ่ความหลงนี่ ไม่ใช่อื่นไกลดอก คือบุคคลมันส่งแต่จิตออกไปข้างนอกนู้น ไหลไปตามสัญญาอารมณ์ที่เป็นอดีตอนาคต อยู่อย่างนั้นน่ะ ไม่ยอมทวนกระแสจิตเข้ามาในปัจจุบันนี้นะ ที่นี้มันก็เลยไม่รู้เรื่องตัวเอง ตัวเองคิดผิดเห็นผิดอย่างไรก็ไม่รู้
คิดเป็นบาปหรือคิดเป็นบุญก็ไม่ค่อยรู้เลย เพราะมันไม่ได้ทวนกระแสเข้ามาหาต้นตอของมันน่ะ มีแต่ส่งใจคิดซ่านออกไปข้างนอกนู้น นี่ลักษณะแห่งความหลงนะให้พากันเข้าใจ..
บางส่วนจากพระธรรมเทศนา หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ การสำรวจให้ติดต่อกันไป 1 พ.ค. 30
https://youtu.be/vQivZ4A14bs?t=21m32s
(21:32 - 22:09)
3.3.17
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment