แต่ถ้าหากว่าไปเห็นเพื่อนถึงความวิบัติ
จนไม่สามารถจะช่วยเหลือได้
เช่นนี้ก็วางใจให้เป็นอุเบกขาลงไป
อย่าไปเสียใจอย่าไปดีใจ
กับบุคคลผู้ถึงความวิบัติถึงสุดขีดแล้ว
ไม่สามารถจะช่วยได้แล้ว
แม้จะเป็นญาติวงศ์พงศาก็ตาม
ก็ต้องนึกถึงกรรมของเขา
เขาเป็นไปตามกรรม เขาทำกรรมอย่างใดมา
เขาก็ต้องเสวยผลแห่งกรรมไปอย่างนั้น
เมื่อเห็นแจ้งในกรรมของเขาอย่างว่านี้แล้ว
มันก็วางอุเบกขาลงได้ หมายความว่า
สิ่งใดที่มันเหลือวิสัยแล้ว ก็ไม่ต้องไปมัวเมาเสียใจ
เศร้าโศกคับแค้นใจไปต่างๆหมู่นั้น
เพราะถึงเสียใจไปอย่างไร
ผู้ที่ถึงความวิบัตินั้นก็ไม่กลับคืนมาได้
แถมยังตนเองก็ยังเสื่อมจากความสุข
จิตใจยังเศร้าหมองไปอีกซ้ำ
อันความโศกความเศร้าความเสียใจต่างๆหมู่นี้
มันก็ทำให้จิตใจนี้ให้เศร้าหมองขุ่นมัว
-----
พระอาจารย์เหรียญ วรลาโภ
วัดอรัญญบรรพต
ต.บ้านหม้อ อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย
0 comments:
Post a Comment